Çok hoş bir hikayeyi aşağıda sizinle paylaşmak için köşeme aldım. (Hikayeyi anlatan arkadaş olayın yaşanmış olduğunu söyledi )

 Howard, yoksul bir ailenin çocuğuydu ve okul giderlerini karşılamak için kapı kapı dolaşarak eşyalar satıyordu. O gün, hiçbir şey satamamıştı ve karnı da çok açtı. Bundan sonra çalacağı ilk kapıdan yiyecek bir şeyler istemeye karar verdi. Kapıyı açan sevimli genç bayanı görünce utandı. Yiyecek bir şeyler yerine "Affedersiniz, bir bardak su rica edebilir miyim?" diyebildi yalnızca. Genç bayan, çocuğun aç olabileceğini düşünerek kocaman bir bardak süt getirdi ona. Çocuk, sütü yavaş yavaş içine sindirerek içtikten sonra "Çok teşekkür ederim, borcum ne kadar?"diye sordu genç bayana. Genç bayan, "Borcunuz yok" diyerek, yüzünde sıcak bir gülümsemeyle devam etti; "Annem, gösterdiğimiz şefkat ve nezaket karşılığı olarak asla bir bedel ödenmesini beklemememizi öğretti bize" dedi.

 Çocuk "O halde çok teşekkürler, yürekten teşekkür ederim size" dedi.

Howard Kelly, evin önünden ayrıldığı zaman kendisini yalnızca bedensel olarak değil, ruhsal olarak da güçlü hissediyordu.Yıllar sonra genç bayan çok ender rastlanan bir hastalığa yakalanmıştı. Yöredeki doktorlar çaresiz kalınca, hastalığı ile ilgili araştırmalar yapılması için onu büyük kente gönderdiler. Dr. Howard Kelly, konsültasyon yapması için çağrıldığı hastanın hangi kasabadan geldiğini duyunca heyecanlandı. Artık genç olmasa da yıllar önce kendisine sevgiyle yaklaşan bayanı ilk gördüğü anda tanımıştı ve onun yaşamını kurtarmak için elinden geleni yaptı.Uzun süren tedaviden sonra bayan sağlığına kavuştu. Dr. Kelly, denetlemesi için önüne getirilen faturaya şöyle bir baktı ve üstüne bir şeyler yazarak zarfın içine koydu ve hasta bayanın odasına gönderdi. Kadın elleri titreyerek aldı zarfı eline. Açmaya korkuyordu... Hastane faturasını asla ödeyemeyeceğini ve geri kalan yaşamı boyunca bu faturayı ödemek için çalışacağını biliyordu. Sonunda zarfı açtı ve faturaya iliştirilmiş bir not dikkatini çekti. Kâğıtta şunlar yazılıydı:"Hastane giderlerinin tamamı bir bardak süt karşılığı ödenmiştir."

.................

(Z. Livaneli’den alıntı)

Mustafa Kemal’in seccadesi
Ne yazık ki iftira bu toplumun sık sık başvurduğu bir silah.

Karşısındakiyle ilgili iftiralar yaymak, yalanlar uydurmak bu toprakların bir geleneği.

Bundan herkes ama herkes nasibini alır. Adı duyulup da iftirayla karşılaşmamış insan yoktur diyebilirim.

Ama eğer bir sıralama yaparsak bu ülkede iftiraya uğrayan kişilerin başında Mustafa Kemal Paşa yer alır.

Onunla, ailesiyle, muhterem annesiyle ilgili öyle akla sığmaz, ipe sapa gelmez iftiralar üretilmiştir ki insanın insan olmaktan utanası gelir.
***

Gazi hakkındaki en sistematik iftira, onun dinsiz olduğudur.

Bazı çevrelerin ısrarla öne sürdüğü bu yalan, ne yazık ki genç kuşakların dimağına işliyor, binlerce çocuk bunu böyle öğreniyor.

Şimdi size işin gerçeğini gösteren bir belge sunacağım:
***

Binbaşı Mustafa Kemal Sofya’da askeri ataşe olarak görev yapıyor ve küçük bir pansiyon odasında kalıyor.

Elçilikte çalışacağı bir oda da ayrılamadığı için bir ev kiralayıp, hem ataşelik makamı hem de oturmak için kullanmak istiyor.

Bu talebini de İstanbul’a Harbiye Nezareti’ne bildiriyor.

Bakanlık talebi haklı buluyor (biraz da onu uzakta tutmak gayesiyle) Mustafa Kemal’e ev kirası ve eşya parası olarak 219 lira gönderiyor.

Bu para aylığından azar azar tahsil edilecek, alınan eşyaların listesi de Bakanlığa bildirilecektir.

Mustafa Kemal aldığı eşyaların listesini gönderiyor.

Liste şöyle:

Döner koltuk 35, korniş 1.5, elbise askısı 5.5, perde 16, mutfak eşyası 25, şeker maşası 2.5, süzgeç 6, divan 160, küçük masa 18, tuvalet takımı 4, karyola 80, döşek 120 kuruş.

Ve listede dikkatinize sunmak istediğim bir madde daha var.

O da şu:

Seccade 20 kuruş.

Bilmiyorum; başka söze gerek var mı?